| Phanthiwa's profileชีวิตวัยรุ่นก้อเหมือนกับ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
ชีวิตวัยรุ่นก้อเหมือนกับสัตว์หลายๆชนิดในสวนสัตว์ที่ต้องการออกไปสู่โลกกว้าง...(^_^)...pradpreowmulti disease ของตาดำวันนี้ปิดคอร์สสัตว์เล็ก แต่ยัยเปรียว เอมมี่ ก้อย ได้ไปปิดคอร์สที่ รพ.สัตว์เล็ก
เนื่องจากน้องปี4มาบอกว่าตาดำเป็นไรไม่รู้ ท่าจะตายแล้ว
เลยเรียกพี่นัทกะพี่ก้อยมาดูด้วย
ก็เลยได้เอาไปส่งรพ.สัตว์เล็ก
เจออาจารย์นิวัฒน์ ไม่ต้องรอบัตร diag ว่าเป็น heart worm disease
คนมารุมมันเยอะมากเลย ทั้งนักศึกษา ทั้งอาจารย์
ทั้งพี่ผึ้ง พี่ซิ่ว พี่ป๊อบ พี่ตอง พี่แอน หมอเกือบครึ่งโรงพยาบาลแล้ว
แล้วเจอพี่ปิ่นตอนสุดท้าย ให้อัลตร้าซาวด์เถอะ
พี่ปานเลยเป็นคนทำให้ โอ๋แม่เจ้า
ตาดำมัน Aging แล้วจิงๆ
ทั้ง BPH,ถุงน้ำดีโต,ลิ้นหัวใจอักเสบ,ตับพรุ่นแล้วก็โต,ไตไม่ค่อยดี
แถมด้วยหลอดลมตีบ และ demodex
สงสารมันโคตรๆ ก็เลยต้องเข้าห้อง surgery
ทำ castration ซะงั้น นึกว่ามันจะตายซะแล้ว
จากการวางยา แต่มันก็อึดจิงๆ
มันคงแอบเสียใจทำ castration สูญเสียความเป็นชายไปซะแล้ว
อิอิอิ
ดีเหมือนกันจะได้เพลาๆการทะเลาะกะน้องม๋าตัวอื่นในคณะบ้าง
แล้วจะได้ลดความหื่นน้อยลงด้วย
สงสารมันจัง
สู้ๆน่ะตาดำ พี่เปรียวเป็นกำลังใจให้
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เพิ่งเป็นวันครบรอบ 1 ปีที่เอาตาดำมาเลี้ยง
จากงานมหิดลปีที่แล้ว ที่มาเดินมาห้องตรวจสุขภาพสัตว์
ยังรู้สึกไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เอามันมาเลี้ยงไม่ดีรึป่าว
ยัยเปรียว !!!
แต่มันก็แก่แล้ว ลุงตาดำจะอยู่ได้ถึงเมื่อไรเนี่ย
มีแต่คนจะแย่งกันผ่าซากแกรู้รึป่าว โครงงานทำหมันสุนัขจรจัด'50วันนี้ชีวิตวุ่นวายเป็นที่สุด...
พรุ่งนี้จะทำหมันน้องม๋าอยู่แล้ว ทุกอย่างยังไม่เรียบร้อยเลย
ถึงแม้ฝ่ายฉานจะไม่ค่อยมีอะไรแล้ว เพราะว่าอบรมวิชาการผู้เข้าร่วมโครงการไปตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
แต่ก็ต้องไปช่วยฝ่ายอื่นๆอยู่ดี วันนี้ทุกคนวุ่น-วะ-วุ่น-วาย ขนาดเลยอ่ะ
เบนซ์ ชิสุ เอมมี่ ฟ้า ฮ้ง
เรียงคิวกันโดนดุ คนละนิดละหน่อย ตามๆกัน
ดีจังที่ยัยเปรียวเป็นฝ่ายวิชาการ แต่เด๋วพรุ่งนี้ก็รู้กัน ว่าจะโดนดุบ้างป่าว
ม่ายเป็นไร...สู้ๆ
แถมน้องม๋าร้านขายผลไม้ 3 ตัว ค่าเลือดยังมีปัญหาอีก
คงม่ายเป็นไร พรุ่งนี้มีอาจารย์ตั้ง 8 คน
ปัญหาทำให้เราโตขึ้นน่ะเพื่อนๆ !!!
ยัยเปรียวพูดอะไรดีๆอย่างนี้ก็เป็นหรอเนี่ย
วันนี้พี่ผึ้งอุตส่าห์แอบเลิกเรียนไว แต่ยัยเปรียวก็ถึงหอดึกอยู่ดี
ตรวจของที่จะใช้พรุ่งนี้กะเอมมี่ แล้วก็ไปซื้อของที่ขาดอีก แถมไปจ่ายเงินมัดจำค่าเสื้อ med
แต่มันน่าเขกหัวตัวเองเป็นที่สุด ตรงที่ว่าฉานตระเวนซื้อของจะทั่วเชียงใหม่ตั้งหลายวัน
แล้วมานึกขึ้นได้ว่า พี่เจ้าของร้านมินิมาร์ทใต้หอ เค้าเป็นเซลล์ขายยาแล้วก็อุปกรณ์ทางการแพทย์
ให้กับสัตวแพทย์ โอ๋แม่เจ้า 2 คนก็อีเอมมี่คือ โง่ไปเลย 2 วินาที
เซ็งจิตจิงๆ...ไม่งั้นก็มีเวลาเล่นกับลูกปลาตั้งเยอะ
เค้าเรียกใกล้เกลือกินด่างของแท้เลยยัยเปรียว
...
ไปเตรียมตัวสำหรับพรุ่งนี้แล้วดีก่า สู้ๆสู้ตาย
กลับบ้านวันแม่^_^วันแม่ได้กลับบ้านด้วยหล่ะ 555 แต่กว่าจะได้กลับ
สอบสัตว์เล็ก โค-ตะ-ระ ยาก แล้วก็หมูโคตรเยอะ ซัก 30 ก่าโรคได้
พื้นที่ความจำในสมองของฉาน!!!~เหนื่อยจิงๆเลยอ่ะ
ได้ร้านนั่งอ่านหนังสือร้านใหม่มา แต่ที่นั่งสบาย เหมาะกับการหลับมากกว่าการอ่าน อิอิ
แต่ก็เพลิดเพลินแก้เครียดได้ดี โดยเฉพาะขนมร้านนี้อร่อยดี
แอบทรยศพี่ตาลกะพี่เล็กนิดหน่อย แต่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
กลับบ้านไป ได้รวมแก๊งค์เพื่อนๆด้วย เป็นอย่างที่แม่บอกเลยอ่ะ
จบกันแล้วก็แยกย้ายกันไปไม่เคยรวมกลุ่มกันครบซะกะที แต่ก็ได้รวมกันในรอบ 3 ปีแล้วเนี่ย
แต่เพื่อนๆก็ยังมีนิสัยเหมือนเดิม คิดแล้วนึกถึงเมื่อก่อน ^_^
นังแอร์ก็ยังเอาปากเป็นกรงให้น้องม๋าอยู่เหมือนเดิม
อ้อยก็ยังทำตัวเป็นป้าแกอิเอิ้งอิอ้าง ติดหนังติดละครเหมือนเดิม ต้องนัดเวลาหลังหนังจบ อิอิ
ออยก็ยังเป็นคุณหญิงออยหัวโตเป็นโดเรมอน
เมย์ก็ยังเป็นคุณนายสายเสมอเหมือนเดิม คราวหน้าจะนัดก่อนเวลาซัก 2ชั่วโมง
แต่ศิวาผอมลง เอาซะนังแอร์กะยัยเปรียวอิจฉาเชียวหล่ะ
ทุกคนทำงานกรุงเทพกันหมดเลยอ่ะ ไอ่พวกที่มาไม่ได้ก็อยู่กรุงเทพหมด ยกเว้น
นังแอร์ที่เป็นข้อยกเว้น ที่ได้อยู่สุโขทัย บ้านก็ไม่ต้องเช่า ข้าวก็ไม่ต้องซื้อ วันๆดูแต่หนังเกาหลี
ไม่เห็นมีเพื่อนๆคนไหนมีทัศนคติแบบฉานเลยอ่ะ
กลับไปคราวนี้พ่อกะแม่ถามหล่ะ ว่าอยากทำงานที่ไหน
อยากทำงานสระบุรี เพราะอากาศเหมือนเชียงใหม่ มีฟาร์มโคนม มีทุ่งหญ้า มีแหล่งเกษตรกรรม
ไม่งั้นก็เชียงใหม่ หรือไม่ก็สุโขทัย
ไม่อยากทำงานกรุงเทพอ่ะ ยัยเปรียวคงอึดอัดตาย ให้ไปเที่ยวเล่นๆอยู่ไม่กี่วันก็ได้อยู่
แต่มีความรู้สึกว่าจบมาแล้วจะได้ทำงานกรุงเทพไงไม่รู้ เฮ้ย...
ไม่ได้เราจะต้องพยายามทำตามอุดมการณ์ของตัวเอง สำนึกรักบ้านเกิดดีก่า
แต่ยัยเปรียวไม่อยากทำงานปศุสัตว์นี่น่า ไม่คิดหล่ะปวดหัว
ไปกินแหนมเนืองครูอิ๋ว กะถ่ายรูปกัน ไม่ได้ถ่ายรวมกลุ่มกันตั้งนานแล้ว ยังไม่เห็นรูปเลยเนี่ย!!!
วันแม่ แม่พาไปกิน MK แต่ก็ไม่ได้กินเพราะคนเยอะมาก เซ็งเลย
กลับจากบ้านคราวนี้โคตรเหนื่อยเลยอ่ะ
ไม่เคยนั่งรถนานขนาดนี้มาก่อน ตั้ง7 ชั่วโมง โห!!!
รู้งี้แอบขึ้นรอบเช้าพร้อมฟางก็ดี
ดีน่ะเจอจอยเลยมีเพื่อนนั่งรถกลับมา ไม่งั้นนั่งคนเดียว 7 ชม.คงเบื่อแย่เลย
แถมเพื่อนๆสุดที่รักทั้งหลายยังให้ยัยเปรียวหอบเค้กมะพร้าวอ่อนกลับมาด้วยอีก
แล้วก็ไม่มารับฉานด้วย!!!!
....
แต่กลับบ้านคราวนี้ก็อิ่มเอมความสุขได้กอดแม่ให้หายคิดถึง แถมแม่ก็ให้ตังค์กลับมาด้วย
^_^
ฟาร์มโคนมที่แม่วางกะลูกปลาน้อยที่น่ารัก เมื่อวานเข้าฟาร์มโคนมที่อ.แม่วาง ไปตรวจสุขภาพโคนม
โคตรเหนื่อย!!ไม่เคยเจาะเลือดวัวเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย
สายยัยเปรียว ต้องเจาะตั้ง152ตัว โอ้แม่เจ้าแล้วไปช่วยกลุ่ม4 อีก
แต่ก็หนุกดี^_^
ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ยัยเปรียวเลือกเรียนคณะนี้ วิชาชีพนี้
รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้เข้าฟาร์มโคนม ทุ่งหญ้าเขียวขจี โรงวัวเย็นๆ โคนมน่ารักๆ
แล้วชีวิตนี้ความสุขจะไปไหนไกลกัน ^_^
เด๋วคราวหน้าไปแม่โจ้ วัวเยอะกว่านี้อีก ต้องฟิตร่างกายเพิ่มขี้นหล่ะ
เพราะคราวนี้แอบปวดแขนเล็กน้อย ตอนยกหางวัว
พ่อพันธ์ุตัวนั้นเล่นเอาซะแขนเดี้ยงเลย หางโคตรหนักดีนะเบิร์ดช่วยยก
ถ้าให้เจาะคนเดียว สำหรับตัวนี้คงไม่ไหว
ตอนนี้กำลังเห่อลูกปลาหมอสีน้อยของยัยเปรียว มันยังเป็น babies กันอยู่เลย
คอยดูน่ะจะเลี้ยงให้มันอ้วนพลี แล้วก็ขี้เล่นทุกตัวเลย
ช่วงนี้มีความสุข ก่อนนอนก็เล่นกับลูกปลาน้อย
แต่วันนี้!!!ตาดำมันหายไป
ความจริงเมื่อวานหาไม่เจอ ตอนแรกคิดว่ามันงอนที่อาบน้ำมันวันศุกร์ที่ผ่านมา
หรือไม่สบายตายไปแล้ว
เพื่อนๆช่วยกันหาทั่วคณะก็ไม่เจอซะกะที
แต่ยัยเปรียวไปหาที่ห้อง Histo กะเอมมี่ โอ้แม่เจ้า
ลููกฉานโดนขังไว้ในนั้นตั้งแต่วันเอาทิตย์ ตอนที่น้องปี4มาเียน
สงสารมันขนาดเลย แต่มันชอบไปนอนหลับใต้โต๊ะ เค้าก็ไม่เห็นกัน
สรุปตาดำแอบหลับในห้องเรียน
เลยให้ปีกไก่ 1ชิ้นเป็นการปลอบใจ ^_^ สอบๆ!!!!วันนี้สอบสัตว์เล็ก เฮ้ย!!สามล้อมากเลย
วันพฤหัสนี้สอบหมูอีก โอ่พระเจ้า แทบจะสอบทุกอาทิตย์เลย
ก่าจะจบเหนื่อยจังเลย แต่ก็สู้ๆสู้ตาย!!^_^
ม่ายอยากจะคิดเลย ถ้าจบไปแล้วฉานจะdiagโรค และรักษาสรรพสัตว์ไม่ได้
เพราะฉะนั้นต้องขยันๆเข้าไว้ ยัยเปรียว เพื่ออนาค๊ต!!!^_^
เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว ช่วงต้นเดือน รับน้องขึ้นดอย
ในที่สุดปีนี้ก็พิชิตยอดดอยสุเทพได้อีกปีแล้ว ยัยเปรียว เก่งจิงๆ
แต่กว่าจะได้เริ่มออกเดินทาง คณะต่างๆก็ออกกันไปเกือบหมดแล้ว
เด็กปี1สัดแพด ปีนี้พลังเยอะจิงๆแซงได้ตั้งหลายคณะ เลยเกือบตามน้องๆไม่ทัน
เนื่องจากขบวนชั้นปีเปื่อยที่มีสมาชิก
ยัยเปรียว ก้อย อีอ้วน ขิม นุ๊ก เปิ๋น น้ำเหมย ฟ้า ยุ้ย
ต้องรอคุณชายเก่ง ที่มาสาย แต่ก็หวังจะพึ่งมันช่วยลากขึ้นดอย
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยไรมาก
เพราะเดินไปได้สัก3กม.พี่เอกโทรมาบอกว่าปี1ถึงไฟป่าแล้ว
ทุกคนก็ลงความเห็น ขึ้นรถแดงกันเถอะเพื่อนๆ สังขารเราคงไม่ให้กันแล้ว
ในที่สุดก็ถึงไฟป่า อายอาจารย์จิงๆเดินขึ้นดอย
พอกินข้าวเสร็จก็เลยเดินต่อ ในที่สุดก็พิชิตดอยสุเทพได้ 555
แถมได้ช่วยหิ้วน้องปี1ขึ้นโค้ง spirit ด้วย ยัยเปรียวยังแจ๋วใช้ได้
แสดงว่าสมาคมตีแบดหน้ามอ ยังได้ผลอยู่
แต่ปีนี้ไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆเลยอ่ะ เพื่อนๆจบกันไปหมดแล้ว
ทุกทีเวลาลาขึ้นดอยจะเจอเพื่อนๆคณะอื่น ได้ทักทายกัน
เพราะเป็นช่วงที่จะได้เจอเพื่อน เนื่องจากชีวิตเด็กสัดแพดแม่เหียะที่ไม่ค่อยเจอผู้คนในมอเหมือนชาวบ้านเค้า
แต่ตอนกลับเจอแม็คอยู่ แต่ทักมันไม่ทัน เพราะอยู่บนรถตามสไตล์เด็กเกษตร
แต่ไม่เห็นจอย สงสัยอยุ่บนรถคนละคัน
เมื่อศุกร์ที่ผ่านมาเปิดสายรหัส
ว้าย!!เคยเป็นน้องสุดท้อง แต่นี้เกือบเป็นพี่คนโตแล้ว
มีน้องอีกปีแล้ว สนุกดี ชอบลานวงกลมตึกหน้าที่สุดเลย
แอบซึ้ง เอมมี่ร้องไห้ทุกปีเลย
สายเรายังอบอุ่นเหมือนเดิม แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกะน้องปี1เท่าไหร่
คุยได้สองสามคำ ยัยเปรียวก็ดอดไปเต้นกับชั้นปี 555 ก็ปีนี้รุ่นเรามีวงกะเค้าครั้งแรก
ก็ต้องให้กำลังใจกันหน่อย ก็ดูดี สนุกสนาน นานๆได้ปล่อยแก่ซะกะที สรุปว่าสนุกดี
วันเสาร์มีงานขันโตกที่่คณะ พี่วสันต์กลับมาจากอเมริกา ก็มางานนี้ด้วย
สายครึกครื้น สนุกดี แล้วก็เป็นการหวนคืนเข้าสู่วงการอีกครั้งของยัยเปรียว
ไม่ได้แสดงตั้งแต่งาน thanks more ตอนปี 1 แล้ว นานจัง
คราวนี้เป็นสาวอินเดีย โชว์พุง เอ้ยม่ายช่ายหน้าท้อง 555
ดีๆๆชอบๆทุกคนรอดูการแสดงชั้นปี ก็อลังการตามแบบฉบับของแบงค์
ขอบคุณที่ทำให้ยัยเปรียว หวนคืนสู่วงการในแนวรุ่งโรจน์ การแสดงก็ผ่านไปด้วยดี
ผู้คนพูดถึง ถ่ายวีดีโอ แล้วก็เปียกน้ำ แต่อดดูซาซ่า กะบูดาเบสเลย เสียดายจัง
จับปูใส่กระด้ง แต่จับชายมาแต่หญิง แม่งพวกมันงามกว่าเปิ๋นอีกอ่ะ 555
โทดนะเปิ๋นแต่ไม่อยากเปรียบเทียบกะตัวเอง มันเศร้าใจ
ผ่านไปด้วยดี ไปอ่านหนังสือต่อดีก่า สู้ๆสู้ตาย ร่างกายกำลัง compensate ตัวเองอยู่!!!โอ้ย!!!~ป่วยมาเป็นอาทิตย์แล้วเนี่ย ยังไอไม่หายเลย
เบื่อจัง!!!~ไม่ได้ป่วยงี้มานานแล้ว เซ็งจิตเลย
แถมมาเป็นช่วงสอบไก่ทั้ง 2 ครั้งด้วย
แต่เอาเถอะ...ในที่สุดโรคไก่ก็ผ่านไปแล้ว
ตอนนี้ต้องสู้กับโรคสัตว์เล็กและหมูต่อไป
ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยๆเพลียๆสงสัยร่างกายกำลัง compensate ตัวเองอยู่
กลางเดือนนี้จะได้กลับบ้านซะที หลังจากที่ไม่ได้กลับนานแล้ว
โทรไปบอกแม่ เจ้มอญดีใจหน้าดู 555 บอกกลับบ้านซะบ้าง
ม่ายช่ายไม่อยากกล้บซะหน่อย คิดถึงบ้านจะตายอยู่แล้ว แต่มันกลับม่ะได้ต่ะหากหล่ะ เจ้มอญก็
แต่รู้สึกว่าตารางโรคสัตว์เล็กกะหมู จะเอื้ออำนวยให้ได้กลับบ้านบ่อยม๊ากมาก
จริงป่าวไม่รู้ เพราะว่าชมรมโคนมต้องออกค่ายกระทันหัน
เพราะกรมปศุสัตว์ขอความร่วมมือ ทำวัคซีน TB ในโคนม
แต่พี่บิ๊กไม่เห็นให้รายละเอียดซะกะทีเลย ยัยเปรียวจะได้กลับบ้านมั้ยเนี่ย
ยังเสียวๆอยู่ ถ้าไม่ได้กลับบ้าน แม่กะพ่อถ้าจะว๊ากยัยเปรียวแน่นอน
แล้วอย่างนี้นู๋เปรียวที่น่าสงสารจะทำไงดีเนี่ย
....
พูดถึง โคนม อยากไปฝึกงานอสค. ไม่ก็หนองโพจังเลย
จะได้รู้ตัวเองซะทีว่าจะทำด้านนี้ไหวป่าว จะไปรอดมั้ย จะชอบจิงๆป่าว
แค่ไปการชอบบรรยากาศฟาร์มโคนมและการออกค่ายอย่างเดียว มันคงยังไม่พอ
ขอยัยเปรียวไปค้นหาตัวเองอีกทีดีกว่า
ก่อนจะตัดสินใจแน่ๆ แต่ยังไงก็คงทำปัญหาพิเศษสัตว์เคี้ยวเอื้องอยู่แล้วหล่ะ
แต่สหกิจขอดูอีกทีดีก่า ไม่เคี้ยวเอื้องก็คงเป็นสัตว์เล็กเนี่ยหล่ะ
!!!!~~~ ทริปเชียงราย ^_^ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปทริปเชียงราย แม่ลาว แม่ฟ้าหลวง แม่สาย แล้วสิ้นสุดที่พม่า อิอิ
เพื่อนร่วมทริปนี้มี เปรียว ชิสุ ก้อย ฟ้า ใหม่ แต ปู ยุ้ย ขิม 9 คน เป็นทริปหญิงล้วน
เสียดาย เอมมี่กะนุ๊กม่ายได้มาด้วย
วันศุกร์ขึ้นรถ 11 โมง เกือบไปไม่ทันแน่ะ ไปถึงก็ขึ้นรถเลย ยังไม่มีไรตกถึงท้องเลย
ไปลงตัวเมืองเชียงราย แล้วเอาเป้ไปฝากไว้ที่ปศุสัตว์จ.เชียงราย เจอพี่หมอโต้งด้วย กลายเป็นลุงเมืองไปแล้ว
แล้วก็ต่อรถไปแม่ฟ้าหลวง เป็นมอที่สวยม๊าก มาก เอา Notebook ไปให้ปรางค์ ไอ่หมูน้อย
มันดำมากเลย เนื่องจากกิจกรรมรับน้อง แล้วก็แวะ Hot rock คาเฟ่ที่หน้ามอ
เป็นกิจการของเพื่อนก้อย ที่เป็นคนฟิลิปปินส์หมดเลย สนุกดี
เค้าต้อนรับน่ารักมาก ที่สำคัญคุกกี้กะเค้กอร่อยมาก กินแล้วนึกถึงป้าคาร่า
แล้วก็ดูมินิคอนเสริตของใหม่ ก้อย ยุ้ย แล้วก็คนในร้าน
สนุกดี เกือบลืมเวลา ต้องมาโบกรถกลับตัวเมือง
ได้ยืนมาตลอดทางเลย แต่ก็ม่วนๆๆ
เดินไนท์ได้ 10 นาทีพ่อชิสุก็มารับ จบท้ายของวันด้วยการเล่นบิงโกที่บ้านชิสุกะน้องอิ่ม
อีกวันก็ขึ้นรถไปแอ่วแม่สาย จุดประสงค์ของทริป นัดปรางค์กะเพื่อนๆให้ได้ขึ้นรถคันเดียวกัน
แล้วก็เอาของไปเก็บบ้านก้อย ก่าได้ไปพม่าก็บ่ายก่าๆแล้ว
ไปถึงคุณน้องก็ช๊อปแหลกหมดไปเยอะอยู่ แล้วก็ปรางค์ขึ้นรถกลับมอ
ส่วนยัยเปรียวก็เดืนดูของได้หนังเกาหลีมา 2 เรื่อง แล้วก็ซีดีอื่นอีก
แถวยังได้เสื้อกะนาฬิกามาด้วย
โคตรเหนื่อย !!!!!!
พี่ pot ที่รู้จักยุ้ยมาเจอกันที่แม่สายก็เลยไปส่งที่บ้านก้อย อุ้ยก้อยทำกับข้าวเมืองอร่อยมากๆๆ
อีกวันก็ไปเดินดอยเวา ซื้อของฝาก ยัยเปรียวก็ได้กระเป๋ายี่ห้อ pradpreow (แอบตั้งเอง ~~ก็มันเป็นกระเป๋าที่เกิดมาเพื่อฉานนี้ อิอิ ขี้เว่อร์จัง)
แล้วขึ้นรถจากแม่สายมาตัวเมืองเพื่อขึ้นรถกลับเชียงใหม่ เวลาฉิวเฉียดมาก ฝนก็ตกแต่ก็สนุกดี
แต่ก็หิวอีกแล้วเพราะทุกคนช๊อบกันเพลิดเพลิน ถึงเชียงใหม่เกือบ 2 ทุ่ม
พี่หนุ่ม พี่หนึ่ง แล้วก็เพื่อนอีกคนมารับทริบสาวๆ
สรุปทริปนี้หนุกดี แต่กระเป๋าฉีกเลย แต่ไม่เป็นไรได้กระเป๋าใหม่มา อิอิ
เอาไว้ทริปหน้าไปไหนกันดีเพื่อนๆ แต่อย่าลืมทริประยองรำลีก แล้วก็ภูกระดึงหรือภูชี้ฟ้าก็ได้น่ะ แต่ก็อยากไปดอยอินทนนท์ด้วยจัง
ไว้ค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน อิอิ Disease of Ruminantในที่สุดสอบ Disease of Ruminant ก็ผ่านพ้นไป
เร็วเหมือนกันน่ะเนี่ย เรียนจบไปแล้ว 1 วิชา
อยากเข้าฟาร์มเร็วๆจัง ร้อนวิชา 555
อาจานพี่เต็ง ถามว่าใครอยากทำฟาร์มโคนมบ้าง
ยัยเปรียวก็กล้าหาญชาญชัยเหลือเกิน ยกมือคนแรกเลย
อยากเป็นสัตวแพทย์ ที่เป็นเกษตรกรด้วยค่ะ!!จะทำได้ป่าวเนี่ย...สู้ๆสู้ตาย
แต่คงต้องสั่งสมประสบการณ์ก่อน แล้วก็ว่าจะหา ซะมี(สามี)รวยๆดีก่าจะได้มีทุนมาเปิดฟาร์ม อิอิ
แต่เพื่อนๆบอกว่า แต่หาตังค์ไม่ก็ขอพ่อกะแม่เปิดฟาร์มเองยังง่ายก่า
แหมดูถูก~~~กันซะงั้น
ช่างเถอะ ...สวยเลือกได้ย่ะ อิอิ ^_^
เมื่อวานไปคาราโอเกะปล่อยแก่มาหลังจากไม่ได้ไปมายาวนานมาก
ชิสุ เปิ๋น เอมมี่ ฟ้า น้ำเหมย คุง ขิม ฮ้ง ก้อย แล้วก็ยัยเปรียว
หนุกดี วันนี้ก็ไปกินพิซซ่ามากะแบงค์ ก้อย ฟ้า แต แล้วก็เปิ๋นตามมาที่หลัง
รู้สึกช่วงนี้จะไม่ไหวแล้ว ก็เลยไปตีแบดก็แตมาหนุกดี ช่วยเผาผลาญพลังงานไปได้หน่อย
เมื่อวานโดนตอนทำแผลตาดำ โดนมันกัดด้วยหล่ะ
ไอ่น้องม๋าเลว ไม่สำนึกบุญคุญเลย เซ็งจิตเลย ดีน่ะ
มันแกแล้วฟันไม่ค่อยคม ไม่งั้นจะเซ็งกว่านี้เพราะขี้เกียจไปฉีดวัคซีน
เอมมี่ก็โดนกัดเหมือนกัน กับมาก็เลยกินแก้เครียดซะงั้น!!!
คอยดูน่ะ งอนตาดำแล้ว จะไม่ให้ขนมมันกินแล้ว โทดฐานไม่สำนึกบุญุคุณ
แล้วอีกอย่างตอนนี้ก็อ้วนกันทั้งม๋าทั้งคน ต้องจำกัดอาหารดีก่า
ตาดำหัวเหลืออยู่นิดเดียวแล้วอ่ะ เพราะตัวหนามาก
เซ็งเลย กลัวเท้าจะรับน้ำหนักมันไม่ไหวจิงๆเลย
เด๋วกลางเดือนนี้มีทริปเชียงราย-แม่ฟ้าหลวง-แม่สาย
เพราะต้องเอา notebook เครื่องใหม่ ไปให้คุณน้องสุดที่รัก
ก็เลยจะรวดเป็นทริปกะเพื่อนๆไปแม่สาย คนค้างบ้านชิสุ 1คืน บ้านก้อย 1คืน
มีความสุขจิงๆได้เที่ยวอีกแล้ว
เพราะเปลี่ยนมาเลี้ยงโรคของสัตว์ปีกแล้วเดือนหน้าคงเปื่อยมิช่ายน้อย
อิอิอิ
Ruminant disease & Road Tripเพิ่งสอบโรคของสัตว์เคี้ยวเอื้องครั้งแรกไป 555
แล้วก็หยุดต่อหลังจากที่หยุดอ่านหนังสือมา 4 วัน
วันพุธอาจารย์สุวิชัย ไม่นัดพบ Problem Solving of Ruminant
ยัยเปรียวเลยมีเวลาเหลือเฟือพักผ่อนหย่อนใจหลังสอบเสร็จ
ก็เลยมี Road Trip กะ
เอมมี่ ก้อย ฟ้า ขิม หนึ่ง นุ๊กแล้วก็ยัยเปรียว
เป็นแก๊งส์ สาวสาวสาว (วงเล็บสวยเข้าไปหน่อยดีก่า)
ไปหางดง ว่าจะไปช๊อปแล้วน่ะ ไปบ้านถวายยังได้กระเป๋าแฮนด์เมคมา 1 ใบ
โอแม้เจ้า!!!~เดือนนี้ยัยเปรียวกินแกลบของจิงแล้ว
มีแต่ขอแต่งบ้านสวยงามมากๆ เห็นแล้วนึกถึงแม่ ถ้าจะชอบ
ไว้คราวหน้าพ่อกะแม่มาเชียงใหม่ ต้องพาไปเที่ยวบ้านถวายหล่ะ ^_^
+++มีแผนไม่ต้องเสียตังค์ซื้อของเอง !!!!!
"น้องปลาหมอสี รอพี่เปรียวก่อนน่ะ แล้วเดือนหน้าพี่จะไปรับเจ้ามาอยู่ด้วย
รอให้พี่สาวสุดสวย ^_^ เก็บตังค์ซื้อบ้านอันโอโถง อยู่สบายมีระบบกรองอากาศอย่างดีให้น้องก่อนแล้วกัน
สัญญาเดือนหน้าเราจะได้เจอกันแน่นอน...อิอิ"
จากบ้านถวาย ทุกคนซึ่งบอกว่าไปดูของสวยๆงามๆเจริญตาเจริญใจเฉยๆก็ได้ของมากันถ้วนหน้า
แต่แปลก ที่ชิสุไม่ได้อะไรมาเลยนอกจากพัดอันเดียว แปลกมาก
เพราะทุกทีคุณเธอจะเป็นคนที่ซื้อเยอะที่สุด ถึงว่าวันนั้นแดดร้อนเชียว
จากนั้นเราก็กะจะไปแม่วางกัน เพราะอยากไปเยี่ยมสหกรณ์โคนมแม่วาง
ที่กลุ่มฝึกงานเอมมี่ ก้อย ชิสุ ขิม ฝึกกันตอนปี 2
แต่ด้วยความหิวเราก็เลยแวะกินส้มตำอ้อยใจที่ สันป่าตอง
ขอบอกว่าเยื่ยมโคตร!!!~ขนาดยัยเปรียวไม่ชอบกินส้มตำยังกินได้จนพุงกางเลย 555
ไปนั่งในร้านเค้า คุยกันจนได้ยินไปทั่วทุกโต๊ะ แต่พออาหารมา เป็นโต๊ะที่เงียบสุดๆเลย
555 นี่หล่ะผู้สาวสัตวแพทย์ มช.ของจิง
แต่ป้าแกอัธยาศัยดีมากเลย ได้กินตำซะป๊ะที่พวกเราช่วยกันคิดว่าให้ใส่ซะเต็มจาน
แถมราคาก็พอสมน้ำสมเนื้อ
จากนั้นพออิ่ม แต่เนื่องด้วยอากาศร้อนมาก ก็เลยเปลี่ยนใจจากไปแม่วาง
จะไปเล่นน้ำตก แต่ก็ไกลเกินขี้เกียจขับรถ
ก็เลยไปเวียงกุมกามแทน
ก็หนุกดีได้นั่งรถม้าด้วย เคยแต่ขี่ม้า ครั้งแรกเลยน่ะเนี่ยได้นั่งรถม้า
สนุกดี ^_^!!!
แล้วก็ได้ไหว้พระ 9 วัดด้วย จะเรียกงั้นได้ป่าว เพราะเห็นพระอยู่วัดเดียวเอง
แต่ก็เป็นTrip ที่สนุกมากเลย
เอาไว้ว่างๆเราจัด Tripไปค้างบนดอย หรือที่แพก็ได้ จะไม่เบี้ยวเลยถ้าเป็นหน้าหนาว
แต่ฤดูฝนยัยเปรียวขอบายน่ะจ๊ะ แบบว่ากลัวว่ะ
สรุป Tripนี้สนุกมาก
ไว้เราจัดทริปไปเที่ยวกันอีก พอชดเชยจากที่ไม่ได้ไปเที่ยวไหนตอนฝึกงานปิดเทอมนี้ได้บ้าง
รพ.สัตว์เล็ก มช. ลัล ลา ลัล ลาช่วงนี้ฝึกงาน รพ.สัตว์เล็ก ลัล ลา ลัล ลา
เหมือนซ้อม rotate ยังไงก็ม่ายรู้
แต่ก็ดีชิวๆ ต้องกลับไปทบทวนความรู้
ใกล้แล้ว ยัยเปรียวสู้ๆสู้ตาย
ปิดเทอมที่สั้นมากของยัยเปรียว
แทนที่จะไปฝึกงานต่างจังหวัด
ตอนเลือกฉันเปื่อยอะไรเนี่ย!!!
เลือกที่ฝึกใกล้ซะ ทั้ง 2 ที่เลย
แต่ไม่เป็นไร เวลาอีก 20 วันที่เหลือก่อนเปิดเทอม
ว่าจะไปลัล ลา กะเพื่อนเก่าสมัยมัธยมที่กทม.
เมืองกรุง ซะหน่อย
ทำไมช่วงนี้อากาศเชียงใหม่มันเป็นมลพิษอย่างนี้เนี่ย
เซ็งจิตเลย แล้วสุขภาพปอดของยัยเปรียวจะเป็นไงบ้างเนี่ย
รู้งี้ไปฝึกงานที่อื่นบ้างก็ดี
เอมมี่ เปิ๋น ฮ้ง ฟ้า เก่ง ศักดิ์ยังไปฝึกที่เขาใหญ่
แต่ยัยเปรียวก็ม่ายใคร่อยากจะฝึกสัตว์ป่าอยู่ดีหล่ะ
ตอนนี้สองจิต อยู่กะโคนมแล้วก็สัตว์เล็ก
แต่ยังไงโคนมก็เป็นที่ฉานเลือกแล้วที่จะทำปํญหาพิเศษตัวจบ
แต่รู้สึกมีความสุขเวลาอยู่สัตว์เล็กจังเลย โดยเฉพาะศัลยกรรม
เมื่อไหร่จะค้นพบจะได้พูดได้บ้างว่า
"ฉานเกิดมาเพื่อสิ่งนี้"
เหมือนพี่พิมเวลาศัลยกรรมบ้างจัง
แล้วฉานมาบ่นอะไรเนี่ย !!!! ^_^ The jokes in valentine's dayสอบเสร็จแล้วสำหรับอาทิตย์นี้!!!
!!!แต่อาทิตย์หน้าเหลืออีกเป็นแสน!!!
ม่ายมีอะไรจะทำ รอยิงยาสลบตัดไหมน้องมะขาม
แม่ลูกอ่อนที่ทำหมันอาทิตย์ที่แล้ว
เนื่องจากคุณเธอดุได้ใจมากเลย ถ้าจะอยากกินซาลาเปามาก
เลยกัดแก้มฟ้าเข้าให้!!!อิอิ~~~
เมื่อวานวาเลนไทน์ที่แสนตลก ให้ชื่อนี้ดีก่า
ความจริงสำหรับเพื่อนๆหลายคนคงจะไม่ตลก
เพราะไม่ได้ไปเดท เนื่องจากต้องอ่านsurgery ของคลีนิคต่างๆ
สมน้ำหน้า!!!!ออกแนวอิจฉาริษยานิดส์นึงนะเนี่ยยัยเปรียว+++
แต่เมื่อวานก็มีเรื่องตลกตั้งหลายเรื่อง เด๋วจะหาว่าเอ้าท์ ไม่เข้าเทศกาล
มาพูดถึงคู่รักชั้นปี ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามชั้นปีที่เรียน
ตอนนี้มีกี่คู่หว่า???
แต่ที่แน่ๆมี 2 คู่กำลังจะเกิดใหม่
บ่ะลุงศักด์กะนู๋แนน ที่เป็น topic ฮาๆเมื่อวานนี้
เอาเพื่อนมาเผาจะโดนบุหัวมั้ยเนืย!!แต่ช่างเถอะ 2คนนั้นม่ายรู้หรอก อิอิ (คิดเอาเอง!!!)
เริ่มเรื่องไงดีหว่า จะได้กะทะรัดได้ใจความ'_'
เอาเป็นว่า"ลิลลี่ขาวที่มันก้านแข็งๆช่ายป่ะ" อันนี้ประโยคฮาแต่มันก็แฝงไปด้วย
โรแมนติกแบบเปิ่นๆดี ^_^
แต่ที่แน่ๆที่โดนลูกหลง คงจะเป็นเก๋กับประโยคนี้
แล้วเก๋หล่ะ?
"ของเราอะไรหล่ะ...นั่งอ่านหนังสือสอบอยู่โน่น"
เอ้าส์...สรุปกลายเป็นประกาศตัวยอมรับกะเพื่อนๆซะงั้น
ก็กลายเป็นฮาๆก่อนเข้าห้องสอบที่แสนจะชิวแต่ไม่ชิวของพี่จู๋ (แล้วตกลงมันไงว่ะเนี่ย)
ส่วนยัยเปรียวมีความสุขดีกะวันวาเลนไทน์^_^
แต่แปลกปีนี้ปู่จ๋า ไม่โทรมา เพราะทุกปีมีตั้ง 365 วันม่ายเคยโทรหาหลาน
โทรแต่วันนี้ เด๋ววันนี้โทรหาปู่ดีก่า อิอิ
ปล.เพื่อนๆอย่ามาจับคู่ให้ยัยเปรียวอีก ม่ายเอาม่ายดี ม่ายอยากเป็นคู่ชั้นปี ฉานม่ายชอบย่ะ!!!
เอาเป็นว่า ไปเพิ่มดุลการค้าให้คณะเราดีก่า พูดซะหาง่ายๆงั้นหล่ะ อิอิ~~~
เด๋วปายหากะเปิ๋นดีก่า อิอิ แกอย่าลืมมาเม้นท์น่ะ!!!!!!
สอบๆๆ!!!เปื่อย!!พรุ่งนี้จะสอบแล้ว...แต่ยังมาเปื่อยได้อยู่
ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือเลยหล่ะ
ความจริงที่จะสอบพรุ่งนี้ก็อ่านจบแล้วหล่ะน่ะ
แต่ทำไมเหมือนสมองมันกลวงโบ๋ก็ม่ายรู้
เด๋วมาตั้งสติก่อน...แล้วว่าจะไปทวนอีกสักรอบ
คงอ่านจบเร็วไป...ซะงั้น เพื่อนๆมาอ่านคงนึกหมั่นไส้
แต่รู้สึกคำว่า"เปื่อย"จะใช้สิ้นเปลืองไปไงไม่รู้อ่ะ
จะพูดแล้วก็ทำให้มันน้อยลงดีก่า
จะได้รู้สึกชีวิตฉันยังมีเป้าหมายในชีวิตอยู่
ช่าย!!!อ.วิทยาท่านว่าควรจะกำหนดเป้าหมายในชีวิต
ความจิงก็มีน่ะ เขียนไว้ทุกต้นปีหล่ะ...แต่พอกลับไปดูก็ไม่เห็นจะค่อยทำได้เลย
เด๋วคราวนี้เอาใหม่ดีก่า...คราวหน้าจะมาอัพเป้าหมายใน space ดีก่า
จะได้คอยเตือนตัวเอง อิอิ++
ไปอาบน้ำ แล้วก็ทวนซักแป๊บแล้วก็หลับดีก่า อิอิ^_^
Add Love ^v^ช่วงนี้เหนื่อย!!...ชีวิตวุ่นวายจังเลย ยังจัดระเบียบชีวิตม่ายค่อยได้เลย
ม่ายได้อัพ space ตั้งนานแล้ว ชีวิตช่วงนี้โคตรยุ่ง
วันนี้ไปกินพายสูตรใหม่ ของพี่ตาลกะพี่เล็กที่ร้าน add love มา
มะได้ไปตั้งนาน ยังดูอบอุ่ม บรรยากาศรอบกายยังอบอวนไปด้วยความรักเหมือนเดิมเลย
ว่าไปเหมาะกะวันวาเลนไทน์สำหรับคู่รักมากเลยน่ะเนี่ย
วันนี้ต้องไม่ย่างกายเข้าไปหล่ะ ว่าจะไปอ่านหนังสือที่นั่นสักกะหน่อย
ม่ายเอาดีก่า...เด๋วจะอิจฉาคนมีความรัก
...อิอิ...
Happy valentine's day น่ะยัยเปรียว ^_^ "สวัสดีความรัก^+^"
Happy valentine's day for ตาแดง ตาดำ ปุยฝ้าย โซดา ทองแดง บาเซนจิ หอยจ้อ ฮ่องเต้
"Love me Love my dogs!!!!^_^" วันเกิดของยัยเปรียว Happy Birthday to me!!!วันนี้ตื่นแต่เช้าตรู่ไปทำบุญตักบาตร แล้วปรางค์ พ่อกะแม่ก็โทรมาอวยพรวันเกิด
...รู้สึกดีจังเลย...
แล้วก็มีเพื่อนๆทยอยโทรศัพท์กะส่งเมจเสจมาให้
แล้วเพื่อนๆที่คณะด้วย
ขอบคุณเพื่อนๆ น้าๆ ปรางค์และก็ขาดไม่ได้พ่อกะแม่
ที่ทำให้วันเกิดปีนี้เป็นปีที่มีความสุขอีกปีนึง
^_^ ชีพจร_รองเท้าของฮอบบิท ^_^เป็นช่วงเวลา...นี้อีกแล้วสำหรับชีวิตนักศึกษาสัตวแพทย์
ก็ช่วงเวลาที่ได้เดินทาง ไปหาประสบการณ์ชีวิต
เป็นช่วงที่มีความสุข จริง จริง...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตารางเดินทาง...หฤโหด รึปล่าวแต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีอยู่
...ถึงแม้เวลาส่วนใหญ่ในการเดินทางครั้งนี้จะอยู่แต่บนรถก็เหอะ
ก็วันที่ 7 กลับบ้าน 8ไปกทม. 9กลับบ้าน 10 กลับเชียงใหม่
ยังคิดอยู่จะกลับบ้านไปทำไมเนี่ย แต่ก็มีความสุขดีอยู่
ทำหน้าที่ลูกที่น่ารัก ไปเป็นเพื่อนพ่อตรวจสุขภาพประจำปี อิอิ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แล้วเมื่อวานก็เหนื่อยสุดๆ เพราะกลับมาเตรียม Lab ไปค่าย
ยมขนาดเลย...เดินซื้อของตั้งแต่เช้า
ตอนบ่ายต้องไปเอาของที่ยืมจาก Lab กลาง มาแพ็คใส่กล่อง
ตอนเย็นก็ประชุมสรุปงานก่อนไปค่าย
แล้วก็ต้องกลับมาเก็บกระเป๋า ตั้ง 2 ใบ
ก็ไปค่ายแล้วก็ต้องเก็บไว้ไปโคราชอีก เพราะคงไม่มีเวลาเก็บ
กลับจากค่ายก็คงเหนื่อยโคตรๆ
เพราะเป็นหัวหน้าฝ่าย Lab ที่จะต้องทำให้ดีที่สุด
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ต้องออกค่ายก่อนหนึ่งวัน...คงเป็นวันที่ 14 เย็น
เพราะวันที่ 15 จะต้องไปโคราช สระบุรี แล้วก็ประทุมธานี
ดีจัง เพราะคราวนี้จะได้ไปกะเพื่อนๆทั้งชั้นปีเลย คงหนุกน่าดู ^_6
คิดแล้วมีความสุขจัง...ตอนแรกกะจะลงที่กทม. แต่คิดๆดูรถคณะจะจอดให้ที่พิดโลก
เด๋วให้พ่อกะแม่มารับดีก่า..จะได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆจะแวะไหว้พระพุทธชินราชด้วย
อยากไป out let mall ที่โคราช
แต่ผลโหวตจะเป็นไงไม่รู้อ่ะ แต่ถ้าจะไปฟาร์มโชคชัยก็ได้อยู่
ถ้าได้ไปสวนสัตว์ คงไม่ดีแน่ เพราะเบื่อแล้วอ่ะ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตารางการเดินทางครั้งนี้ดูดีจัง
ก่อนจะต้องเปิดเทอมมาเรียน กะน้องม๋าแช่แข็ง
แต่เดือนพฤจิกา ก็แอบมีดวงเดินทางอยู่
เพราะช่วงต้นเดือนจะต้องไปงานรับปริญญาเพื่อ บางมด ลาดกระบัง
จะได้ไปป่าวไม่รู้ เพราะตารางเทอมหน้ายังไม่แน่นอน
ต้องรอเปิดเทอมก่อนนะจ๊ะ เพื่อนๆที่รัก
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สำหรับรองเท้าฮอบบิท คราวนี้ยัยเปรียว ไม่ใช่รองเท้าฮอบบิทแล้ว
เพราะซื้อบูทใหญ่กว่าเท้าตั้ง 2 เบอร์ 555แต่ก็สามารถอยู่
แต่ดูอีกที มันก็ยังเล็กเป็น ฮอบบิทอยู่ดี 555
สอบๆๆ...สอบ...
...ทำไมตารางสอบมันโหดงี้เนี่ย...
เริ่มสอบ 22,25,27,28 กันยายน และก็ 2 กะ 10 ตุลาคม
โอ้...แม่เจ้า เป็นตารางสอบที่โหดม๊าก...มาก
ตั้งแต่ที่เคยสอบมา
ช่วงอัดแน่นก็โหดจ๊าดส์...
แถมวันที่ 26 พี่ยุทธ นั้น present paper canine distemper อีก
ช่วงวันที่ 2 กะ 10 นี้เอาเวลาไปทำไมเนี่ย ต้องเปื่อยจ๊าดส์แน่เลย
หรือจะแอบแว้ปกลับบ้านดี ได้ข่าวว่าเป็นฝ่าย lab ค่ายโคนมน่ะเธอ
ต้องเตรียมอุปกรณ์ต่างๆให้ครบย่ะ จะกลับบ้านได้มั้ยเนี่ย
...ฮือๆๆ...
เหนื่อยจัง...แถมช่วงสอบยังเป็นช่วงสำคัญของการฝึกน้องม๋าด้วย
...ตาแดงจะถูกปล่อยเชือกแล้ว...
วันที่ 30 ก.ย นี้ จะได้ใบผ่านการฝึกน้องม๋าแล้วด้วย
ไม่เป็นไร สู้ๆ...สู้ตาย
เพราะตอนนี้ก็อ่านช่วงอาทิตย์หฤโหดไปเกือบหมดหล่ะ
เหลือเก็บรายละเอียด ^_^
ขี้เว่อร์จิงๆ แต่ชาเนสที ร้านไมโลดิบ
ช่วยท่านได้จิงๆน่ะ
กินล่ะ ตาสว่างจ๊าดส์มาหลายคืนหล่ะ
ดีจิงๆๆ ^_^
เรื่องม๋า...ม๋า o_-ช่วงนี้เหนื่อยๆ...ยังไงไม่รู้
...
รู้สึกอาทิตย์ที่ผ่านมาร่างกาย Low battery มากเลยอ่ะ
รู้สึกว่าทำไม...มันเพลียอย่างนี้ว่ะ ร่างกายไม่ค่อยได้พักเลยอ่ะ
นอนดึก...ตื่นเช้าทุกวัน...ทุกวันจริงๆ มาหลายอาทิตย์แล้วด้วย
ท้ายๆสัปดาห์...เลยมีแอบงีบในห้องเรียนนิดหน่อย
เซ็งจิตเลยอ่ะ!!!!
...
โดยเฉพาะเรื่องหมูที่พี่ณุสอน
โชคดีนะที่ เสาร์-อาทิตย์นี้ ไม่มีทั้งเรียนและกิจกรรม
...
แถมตอนนี้ เลี้ยงตาดำเพิ่งอีก 1 ตัว เป็นตาดำ-ตาแดง
เหนื่อยโคตรๆ...เพราะตาแดงดันไม่ชอบตาดำซะงั้น
ความจิงตาแดง...คุณเธอเป็นน้องม๋าหน้าตลก ใจดีน่ะ
มันคงน้อยใจ...ยัยเปรียวแน่ๆเลย
(รู้สึกคิดถึงคุณม๋าๆทั้งหลายที่บ้านไงก็ไม่รู้)
ทุกวันนี้ต้องเอาตาแดง ออกมาจากกรงก่อน แล้วช่วงนี้คุณเธอเกิดพิศวาสอะไรเป็นพิเศษก็ไม่รู้
เดินตามเป็นเงาตามตัวเลยอ่ะ เวลาที่ได้ปล่อยออกมา ทุกทีจะหนีไปเที่ยวสระน้ำบ้าง คอกม้าบ้าง ลานบาแรมบ้าง
แล้วต้องจูงตาดำเดิน ซึ่งก็ปล่อยโซ่ไม่ได้ เพราะคุณชายชอบไปเจ๊าะแจ๊ะกะม๋าตัวอื่น แล้วคุณชายก็จะโดนกัดเอา
อาจารย์ลงความเห็นว่าคุณชาย น่าจะเป็น Cushing Syndome หรืออาจเป็น hyperthyriodism
ต้องไปตรวจดูอ่ะ แต่ Lab เป็นพันเลยอ่ะ อยากพามันไปนะ
แต่ช่วงนี้ยัยเปรียวจะกินแกลบอยู่แล้วอ่ะ T_T
ต้องคุยกะพี่นกเรื่องหาเงิน...จากโครงการสัตว์ทดลองสำหรับเป็นอาจารย์ให้นักศึกษาเรียนและวิจัย
ไม่รู้จะได้ป่าว แต่สงสารมันจัง...
แต่ที่แน่ๆยัยเปรียวเหนื่อยจิงๆ เพราะต้องวิ่งรอบ ปล่อยตาแดง จูงตาดำ
แล้วก็เหนื่อยกับอิน้ำแข็งที่หื่นสุดๆ ต้องคอยระวังเวลาปล่อยตาแดง
มันจะขึ้นตาแดง อยู่นั่นหล่ะ ก็ดูแล้วนะ ตาแดงก็ไม่เป็นสัด valva ก็ไม่บวมแดงสักกะหน่อย
แต่ก็ไม่แน่น่ะ มันอาจจะเป็น prolong estrus ก็ได้
แต่ที่สังเกต อิน้ำแข็งมันแทบจะขึ้นทุกตัวที่ทำได้
บางทีจะเอาตาดำไปเก็บ แล้วอิน้ำแข็งจะขึ้นตาแดง ไม่มีใครอยู่แถวนั้น
ตาดำก็ปล่อยไม่ได้ ต้องเอามันผูกไว้ แล้วก็ลากตาแดงเข้ากรง
แล้วก็อุ้มตาดำเข้ากรงต่อ แถมต้องล้างกรงมันด้วย เนื่องจากคุณชายชอบนิสัยไม่ดี อึในกรงซะงั้น
ไม่เหมือนตาแดงเลย คุณเธอรักความสะอาดสุดฤทธิ์ พอออกจากกรงได้ต้องวิ่งเข้าสนามหญ้า
แถมครูฝึกรู้สึกจะโหดขึ้นเรื่อยๆ...ให้วิ่งแทน เดินจูงรอบสนามฝึกซะงั้น
สรุปคือเหนื่อยๆ จะว่าเหนื่อยทั้งใจและกายเลยนะเนี่ย
แถวช่วงนี้นักศึกษาคณะสัตวแพทยศาสตร์ มช. เกิดฮิตอะไรก็ไม่รู้
เลี้ยง exotic pet หลายคนเชียว โดยเฉพาะน้องแอน เลี้ยงงูซะงั้น ดีนะตัวเล็ก แล้วเอาไว้ในตะกร้า
แต่ที่แน่ๆมันเดินถือไป-ถือมานี่ดิ
อันนี้ก็...เซ็งจิต เหมือนกัน
ต้องคอยระวัง จะเดินผ่านน้องเค้าเมื่อไหร่
แต่เด๋วเดือนนี้มีผ่าซาก exotic pet ไม่รู้จะทำไง...นอกจากทำใจ...แต่มีลางว่าจะเป็นงู
แต่พี่ต้นคงไม่เอางูสุดที่รักมาให้ลองหรอกมั้ง...น่าจะเป็นเต่ามากกว่า...สา...ธุ
เหนื่อยนักก็พักหน่อย
เสาร์-อาทิตย์นี้จะนอนแหลกเลยคอยดู
สู้ๆสู้ตาย...ยัยเปรียว !!!!!!!!!!!
งานมหิดล'49
ตาแดงๆๆ!!!! -_o
ค่ายๆๆ!!!!ในที่สุด...เมื่อช่วงปิดเทอมมาถึง
เทศกาลเข้าค่ายก็ตามมา...
คราวนี้ยัยเปรียวเลือกไปค่ายโคนมอีกแย้วครับท่านๆๆ
เพราะเป็นฝ่าย lab ของค่าย
หว่า!!!ต้องรีบเตรียมงานแล้วหล่ะ
ไม่งั้นน่ะ คงวุ่นวายน่าดู เด๋วหลงๆลืมๆจะโดนพี่เต็งดุเอา
อยากไปค่ายสพอ.ด้วยจังเลย เพราะคราวนี้เปลี่ยนที่ไปสะเมิง
มีตั้ง 5 เผ่าแน่ะ น่าสนุกจัง ได้ไปเจอคนบ้านเดียวกัน
อิอิอิ...จะกัดตัวเองทำไมเนี่ย
กลับเข้าเรื่อง ฮือๆๆไม่ได้ไปค่ายสพอ.
เอาไว้ตอน summer ที่มีเวลาน้อยนิดแล้วกันน่ะ
เพราะมันตรงกับค่ายโคนม แถวอีกอาทิตย์ก็ต้องไปดูงานที่ปากช่องด้วย
ว้าว!!!!ได้เที่ยวอีกแย้ว ชีพจรรองเท้าจริงๆๆเลยยัยเปรียว
แล้ว summer มีค่ายที่ยัยเปรียวต้องรับผิดชอบ เป็นประธานค่ายนี่หว่า
จะเป็นไงบ้างเนี่ย จะเลือกสุโขทัย แต่ช่วงนี้งบประมาณของที่นั้น
ก็ทุ่มให้ไข้หวัดนกหมดแล้ว แล้วงี้จะเอา sponcer จากไหนมาทำค่ายหว่า
คิดแย้วกลุ้ม...
ไม่เป็นไร...ทุกปัญหามีทางแก้ ยัยเปรียวต้องทำได้
สู้ๆสู้ตาย
รับปริญญา มธ.เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา มธ.รับปริญญา แล้วเพื่อนๆก็ไปถ่ายรูปวันซ้อมกัน เพราะตรงกะเสาร์-อาทิตย์ แต่ยัยเปรียวก็ไม่ได้ไปอยู่ดีหล่ะ เพราะมีเรียนไก่-พี่ตาล วันอาทิตย์ เซ็งเลย!!!!! เลยไม่มียัยเปรียวในรูปเลย อยากไปถ่ายรูปด้วยอ่ะ ขาดคนน่ารักไปคนนึงรูปเลยจืดเลย อิอิๆๆ เพื่อนๆคงคิดแก่ไม่มาอ่ะดิแล้ว 555^_^ แน่ๆเลย วันแม่ *_*เกือบไม่ได้กลับบ้านแล้วอ่ะ เพราะวันศุกร์มีวิชาภาพลัีกษณ์การเป็นสัตวแพทย์ เป็นเวรต้อนรับวิทยากร เป็นพิธีกรด้วย แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ^_^ อาจารย์น่ารักมากเลย แล้วก็ต้องไปส่งอาจารย์ขึ้นเครื่องกลับ โธ่!!!แล้วรถเที่ยวสุดท้่ายกลับสุโขทัยมีตอน 17.30น.จองไม่ได้ด้วย กว่ายัยเปรียวจะหอบสังขารมาถึงอาเขตก็เกือบ 6 โมงแล้วเซ็งเลย!!! แต่ความกตัญญู 555 ดูดีจัง ยังมีรถไปพิดโลกอยู่ ก็เลยสู้มาได้ 1 ที่ ยัยเปรียวต้องลงพิดโลก สรุปพ่อกะแม่ก็เลยต้องขับรถมารับตอนตี 3 *+* ดีใจจังที่เกิดมาเป็นลูกพ่อกะแม่ มีความสุขจัง ถึงแม้เปรียวจะไม่ค่อยได้กลับบ้าน มีเรียน มีกิจกรรม มากมาย แต่เปรียวก็รักและคิดถึงพ่อกะแม่ที่สุดในโลกเลย บาปๆๆๆๆเมื่อวานทำบาปอีกแย้ว T_T Lab ย้าย air sac ของไข่ไก่ที่มีเชื้อ ฮือๆๆ ไม่อยากทำเลย แต่ก็ต้องทำอยู่ดีนั่นหล่ะ ความจริงถ้าทำจริงๆมันก็คงไม่ตาย แต่นี่ทดลองทำ...ดีน่ะ ที่ไม่ทำเสีย ไม่งั้นชีวิตลูกไก่ตัวน้อยๆ ต้องตายด้วยฝีมือยัยเปรียวหลายตัว ... เมื่อวานตาแดง...ดื้ออีกแล้ว คุณเธอไม่ยอมซ้ายหันกะขวาหัน เลยโดนครูฝึกมาจัดการให้ มันถ้าจะเจ็บมาก เพราะครูฝึกดึงแรงเชียว ทำให้คิดถึงตอนฝึกขี่ม้าใหม่ๆเลย ตอนที่ตวงชั่งมันไม่ยอมเดินแล้วครูฝึกก็เ้อาแส้มาตีมันแล้วมันก็ยกขาหน้า2ข้าง แต่มันแตกต่างกันตรงตอนนั้นยัยเปรียวอยู่อยู่บนหลังตวงชั่ง กลัวจ๊าดส์เลย แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่บนหลังตาแดง ไม่งั้นตาแดงอาจหลังหักไ้ด้ 555 แต่เมื่อวานมันทำตาเขียวใส่ครูฝึกด้วย คงจะเจ็บ เพราะเมื่อวานไม่น่าใจอ่อนกับมันเกินเลย มันเลยไ่ด้ใจ ไม่ได้ๆๆ...วันนี้เอาใหม่ๆๆ ต้องฝึกเข้มแล้วเพราะ...จะไ้ด้ไปเปิดตัวที่งานมหิดล แต่ตาแดงมันชอบทำยัยเปรียวขายหน้า ไม่รู้จะเอาไปโชว์ได้ป่าว เพราะตาแดงมีนิสัยที่แก้ไม่หาย คือระแวงคน ไม่รู้ก่อนหน้านี้มันไปเจอคนแบบไหนมา...??? ตาแดงๆๆ *_*...วันนี้ฝนตกทั้งวันเลย ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วเพิ่งจะหยุดตก ไม่ชอบวันฝนตกที่ต้องไปเรียนเลย น่าจะเป็นวันที่นอนสบายอยู่หอ แต่ความขยันก็ชนะความเปื่อยได้ 555 วันนี้ไม่มีฝึกน้องม๋า เพราะครูฝึกมาสอนไม่ได้ แถวแม่ริมน้ำท่วมเยอะ คงวุ่นๆกันด้วยมั้ง แต่วันนี้พาตาแดงเดินเล่น วันนี้คุณเธอน่ารักมากเลย ท่าจะคิดถึงยัยเปรียว ^_^ เพราะเมื่อวานฝากช่าเอาข้้าวให้แล้วพาคุณเธอไปจูง เพราะเมื่อวานไปช่วยเมย์ขายบัตรคอนเสริตมหิดลที่แอร์พอร์ต แล้วก็รวดดูหนังกับเอมมี่เรื่อง sad movies ก็ดีแอบร้องไห้ตอนเรื่องแม่กะลูก แต่อีอ้วนร้องตลอดเลย T_T อยากดูโคตรรักเอ็ง เลย จัง ไว้สอบพุธนี้เสร็จจะไปดูแน่นอน ^_^ ...นอกเรื่องหล่ะ... ตาแดงคนคิดถึงแม่มัน (คิดไปเองรึป่าวว่าคุณเธอคิดถึง-_-) แต่วันนี้ตาแดงน่ารักมาก เดินก็ง่าย สั่งให้นั่งรอตอนประชุมโครงงานก็ง่าย แถวเข้ากรงง่ายอีกด้วย อย่างนี้พรุ่งนี้ต้องให้รางวัล พาไปเดินเล่นตอนกลางวันดีก่า เพราะเช้าคงไม่ทัน รู้สึกว่าตอนนี้ตาแดงมันเริ่มอ้อนมากขึ้น ความจริงก็น่ารักดีน่ะ แต่มันเป็นอุปสรรคต่อการฝึกชะมัดเลย วันนี้คาร่ากลับอเมริกา 6 เดือน เศร้าจัง T_T ไม่ได้ไปส่งด้วย คงไม่ได้ไป meeting วันเสาร์ที่บ้านคาร่าตั้ง 6เดือน คาร่าทำไมใจดีจัง คงคิดถึงคาร่ามากๆแน่เลย วันเสาร์ที่ผ่านมาไปงานเลี้ยงส่งกะวันเกิดคาร่า ที่บ้านไฮดี้ด้วย รู้สึกดีจัง ได้กินเค้ก แล้วก็บราวนี่แสนอร่อยของคาร่า แล้วก็เล่นเกมสนุกๆๆ รู้จักไฮดี้มาตั้งนาน ไม่เคยรู้เลยว่าไฮดี้พูด-ฟังภาษาไทยได้ ... อยากเรียนภาษาเยอรมันกับไฮดี้จัง แต่ก็ไม่มีเวลา ความจริงตอนนี้ไฮดี้ก็ว่างเพราะไม่สอนภาษาอังกฤษแล้ว ... ไปอ่านหนังสือดีก่า ไม่เปื่อยหล่ะ สู้ๆสู้ตาย |
|||||||
Send a private message
Tell a friend
Add to your network
|
|
...pradpreow+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
